Anlamlı Sözler

İnsan usul usul ölmek için gelir dünyaya. Başlar her gün biraz daha insan olmaya. Ve olurken usul usul ne tuhaf.

Yani benim gözlerimin bunca yıl gördükleri, bir gün benimle birlikte yok olup gidecekler öyle mi?

Başa mı dönsem acaba? Silip bütün geçmişimi, Yoksa kalan ömrümün, Yürüsem mi sonuna?

Sen sofra bezini sevgiyle sererdin. O zamanlar su azizdi, ekmek bereketli, ben daha gençtim.

Kıyamet çoktan koptu. Haberiniz yok. Siz hâlâ güneşin, her sabah doğuşuna güvenin.

Ve insan içinde bir kafesle yaşar, inilti gibi, kimi zaman bir garip ses duyar.

Benim bu dünyada bir yerim olmadı, Kuytu gövdemi saymazsak eğer.

Bir kaçıştır bu; Çünkü en az ölüm Kadar korkar insan Yaşamaktan.

Yaşamak görevdir bu yangın yerinde, Yaşamak, insan kalarak.

Bıçak açmıyor ağızları; Acı,yalnız acı var yüreklerde.

Bir şey yok, paylaşacak, acıdan başka.

Ama yine de umudumuz kalabalık.

Kendine sürgün Bir garip kişiyim.

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da sevinçler gibi olgunlaştır insanı.

Evet haklısınız, erkekler bir ödündür, çünkü hepsinin beklemekten ağaç olduğu bir sevgilisi olmuştur.!

Sevdiğim, sonsuzca yitirdiğim ender çiçek, geri kalan yılları ömrümün, seni anımsamama yetmeyecek.

Ama artık gitmek geliyor içimden. Bir sabah masmavi bir bulutun peşinden, dönüşü olmayan yerlere.

Rüyalar bile geceleri bekler gizlice görünmek için. Yüreğimdesin, saklısında içimin gizlice sevgilim.

Haramisi, soyguncusu, Uğursuzu, vurguncusu, Cellat ruhlusu, soysuzu, Bakan, sadrazam olmuştur.

Anne gezindiğin bağ baba yaslandığın dağdır! Ömrümün en güzel çağı, annen ve babanla olandır.