Ben dehamı yaşamıma, yeteneğimi yapıtlarıma yansıttım.

Ne alnımızda bir ayıp, ne koltuk altında saklı haçımız. Biz bu halkı sevdik ve bu ülkeyi. İşte bağışlanmaz korkunç suçumuz.

Haksızlığa sapıp çoğu insanın seninle beraber olmasını sağlamaktansa adaletle davranıp tek başına kalmak daha iyidir.

Hepsi de temiz, lekesiz, düzgün elbiselerinin altında kaba ve gür hayvanlığın bütün ayıplarını ve bütün perişanlıklarını gizlemekte onlar kadar usta idi.

En zor şeylerden birisi ilk paragraftır. İlk paragraf için aylarca uğraştığım oldu ve gerisi kolaylıkla gelir.

Bugün hava güzel,Bugün içim içime sığmıyor.Annemden mektup aldım,Memlekette gibiyim.Allaha çok şükür karnım tok;Elimi uzatsam kahve fincanı dudaklarımdadır....