Bana yaşamayı öğretmediler. Daha doğrusu, bana her şeyin öğrenilerek yaşanacağını öğrettiler. Yaşanırken öğrenileceğini öğretmediler. Ben de kolayca razı oldum bana öğretilen bu yanlışlara. İnsan, kendi bulurmuş doğru yolu. Ben bulamazdım. Bana, başkalarına gösterdikleri basmakalıp yolları öğrettiler. Başka türlü bir itinayla tutmalıydılar beni. Daha fazla değil, farklı.

Bir insanı bulunduğu mevkiyle değil, göz koyduğu mevkiyle ölçmek gerekir.

Benim bu inzivama taaruz edenlerin,

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Babalar ne görülmeli ne de duyulmalıdır. Bu, aile hayatının tek gerçek temelidir.

Hiçbir şey tam istendiği gibi olmuyor.