Aşk Sözleri

İçinde örümcek eritilmiş bir kadehi kafaya dikip gidersin de, zehirlenmezsin yine de, çünkü zihnine bulaşmamıştır; ama o iğrenç şey gözlerinin önüne konursa, onu nasıl içtiğini öğrenirsen, kıvrana kıvrana patlarcasına çıkarırsın yuttuğunu. Ben hem içtim hem de örümceği gördüm.

Karıları ihanet edenlerin hepsi umutsuzluğa kapılsaydı, insanlığın onda biri asardı kendini.

Arzu! İnsanın ta can evine işlersin sen; olmaz sanılan şeyleri oldurursun, düşlerle haberleşirsin; nasıl olur? Gerçek olmayanla düşüp kalkarsın, yoklukla arkadaşlık edersin sen; öyleyse gerçek olanlarla birleşebileceğin inanılır bir şey pekala; ve sen Arzu, yasayı çiğneyerek yaptığın bu işi, anlıyorum.

Bir iş övülmezse, ölür gider; ardından gelecek binlerce iyi işi de yok eder. Övülmek bizim gündeliğimizdir. Mahmuzlamakla bize bir adım attıramaz iken, binlerce fersah yol aldırabilirsiniz tatlı bir öpücükle.

Emily Brontë, İngiliz roman yazarı ve şair.

Dolaştım Türkiye'yi yürek yürekGördüm insanlarında hürriyeti

...Dolaştım Türkiye'yi mezar mezarZamana hükmeden taşlar gördüm Ta Ardahan'dan Edirne'ye kadarKesilmiş, fakat eğilmemiş başlar gördümKolu bir yerde, bacağı bir yerde yatar.

Ben acılar denizinde boğulmuşumİşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarınıDalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni,Duyarım yosunların benim için ağladıklarını.

Bütün mesele;İçmek ya da içmemek değil!İçince küçülmemek,Küçülünce içmemek.

Ben çakıl taşıyım küçük,Ben kaldırım taşıyım yorgun,Ben sabır taşıyım pare pare...Ve ben ah mezar taşıyım,Ne çare!

Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza,En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok.…Elbette ömür biter, can gider ey sevgili,Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok.

Yaklaşanlar Tanrı’ya o gerçek aşıklardır,Nehirlere denize varmaktan ötesi yok.

Aşk için yeryüzünde uzaktan ötesi yok,En uzun gecelere şafaktan ötesi yok.

Bir gün gelir de unuturmuş insanEn sevdiği hatıraları bileBari sen her gece yorgun sesiyle Saat on ikiyi vurduğu zamanBeni unutma

Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme,İnsan ne kadar sevse unutabilir.Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer…Sen de unutursun bir gün gelir.

Yollarımız burada ayrılıyor,Artık birbirimize iki yabancıyız.Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa,Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız.

Şiirden önce aşk vardı, şiirden sonra ölüm var.

Sonuç olarak genç şairlerin çok okuyup çok yazmalarını, fakat zor beğenip az yayınlamalarını dileyeceğim.

Gerçekten en güç sanat dalı olan şiirin asıl zorluğu çok kolay sanılmasından ileri geliyor. Hammaddesi sadece kelime ve aracı da kâğıt ve kalem olan bir sanatın kolay sanılması doğaldır bir bakıma…

Ne gariptir şu ayrılık günleri... Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan; nedense bir tuhaf oluyor insan...