İçinde örümcek eritilmiş bir kadehi kafaya dikip gidersin de, zehirlenmezsin yine de, çünkü zihnine bulaşmamıştır; ama o iğrenç şey gözlerinin önüne konursa, onu nasıl içtiğini öğrenirsen, kıvrana kıvrana patlarcasına çıkarırsın yuttuğunu. Ben hem içtim hem de örümceği gördüm.

Ey alınyazısı uzmanı,Suretlerle doldurursun yazını.

Yakup Cemil’inkurşuna dizilmeden hemen önceüst üste içtiğiömründeki ilk üç sigara.

İçimde kırılmış bir şey var.

Ayışığında oturuyordukBileğinden öptüm seniSonra ayakta öptümDudağından öptüm seniKapı aralığında öptümSoluğundan öptüm seniBahçede çocuklar vardıÇocuğundan öptüm seniBaşka evlerde karşılaştıkİliğinden öptüm seniEn sonunda caddelere çıkardımKaynağından öptüm seni.

Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme,İnsan ne kadar sevse unutabilir.Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer…Sen de unutursun bir gün gelir.