Aslında aptal sarışın diye bir şey yoktur. Sadece erkeklerin dikkatini çekmek için, saçlarını sarıya boyayan aptallar vardır.

Benim aziz Leylâm, sevgili belâm. Ya sen olmasan, ben ne bok yerim, neye yararım? Mânâsız bir otomatisme’in, mânâsız bir fiziğin, kahrolası boşluğunda, ben garip, ben duyan, ben yirmi dört saatte, yirmi dört bin parça olan, ne yapardım?

Ve herkes bir gün gider. İnsan kendine kalır sonunda.

Belinde Diyarbekir kuşağıZulasında kimbilir hangi hınç, hangi mısraYürür namus bildiği yolda...Yürür yine de yalınayak veayakları yanarak.

Cennet cennet dedikleri, 3 köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni...

Gökyüzünü başımın üstünde görmek bana yasak.