Hem hepimiz bir yıldızız. Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi.

Dünün insanı, bugünün insanı değildir.

İnsanı dolu günleri değil, boş günleri dolduruyor...

Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım, kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum… İşte sonum geldi… Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. Bana acımayın. Ben kötüyüm; sizlere karşı kötü duygular besledim içimden. Beceriksizliğimden uygulayamadım kötü düşüncelerimi.

...Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü,Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı.Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünüKimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı....

Nerede olduğumuzu bildiysek, orada olmayı seçmişizdir aynı zamanda.