Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşunkalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.

Aklı kafamızdan sürsek,İlmin içine tükürsek, Dünyaya çevirip dirsekGünümüzü hoş geçirsek...

Yapayalnız bir güneşin de anısıyım ben.

Lisan, dudaklarımızın üzerindeki şarap gibidir.

Yaşam yoksa var etmek gerekir onu. İnsancılığın başlıca temelidir bu. İnsana saygısızlık, bu temele boş vermekten kaynaklanır: “Nasıl olsa ölecek değil miydi?” Celladın sözüdür bu. “Var mıyım, yok muyum?” sorusu yalnız doğaya değil topluma da başkaldırmayı simgeler. Barışseverlik; savaştır, korkaklık değildir.

Olmaz derlerse senin haykırışına Yalnız yürü bu yolları.