Fikir gidince insan da kâğıt gibi cansız, manasız oluyor.

Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen cevizin hepsini kabuk zanneder.

HaniBen artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum, diyor ya Nâzım,Ben de artık şiir düzmek değil, şiiri düzmek istiyorum.

Ve kendi hüsnümü başlardım önce sevmekten.Bu ruh için bir hak:Biraz da kendini sevmek değil midir yaşamak!

Acaba en çok hangimiz sarsıldık? Ev mi, yoksa kafasındaki 'ben' mi?

Allah'ım sen kimi dertle hasta etmek dilersen ona ağlayış kapısını kapatırsın. Kimi de beladan kurtarmak dilersen gönlüne sızlanma ve ağlayış verirsin.