Baskı ve şiddet yalnızlıktan doğar, karakter dünyanın fırtınaları ve dalgaları arasında şekil alır.

Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum.

Dünyada iki çeşit trajedi vardır. Bunlardan biri kalbinizdeki tutkuyu yitirmek, diğeri ise kaybettiğiniz tutkuyu geri kazanmaktır.

Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.

Zaten aşka kin kadar yakın bir his yoktur. (s. 189)

Akrabalar, ne yaşamasını ne de ölecek zamanı bilen insanlardır.