Doğrudan doğruya söylüyorum: Lâiklik bize göre samimi ve hakiki bir kelime değildir. Kutup ayısını, hurma ağacının ikliminde besleyemezsin! (Sayfa 28)

Bir kahramanı, sorumluluğunun derecesinin özgürlüğünden geldiğini anlayabilen bir kişi olarak düşünürüm.

Hemen herkesin yalnız kendisinin anlatabileceği bir hikâyesi vardı. Hemen herkes birkaç kişiye ağlıyor ve âkıbetini hâlâ bilmediği bir sevdiğini bekliyordu.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman.

İnsan acılarıyla da zenginleşir.