Acı insanları yakınlaştırırmış. Hangimiz mutluyuz da bu kadar uzak kaldık birbirimize?

Tek ihtiyacım neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha.

Biz hem kurtların doymasını, hem de koyunların sağ kalmasını istiyoruz.

Kanun bana damga vurdu. Namuslu insanların arasından sürüp çıkardı. Bütün sevdiklerimin yabancısı oldum. Bu gece, bu serseriler arasında geçirdiğim iki saat, bana anlaşılmaz bir sükûn ve kuvvet verdi. Acaba ben, sahiden bu âlemin adamı mı oldum? Bilmiyorum. Fakat, muhakkak olan şu ki: insan, kimin yanında yüz karası yoksa, kimin yüzüne çekinmeden bakarsa, kendini ona yakın buluyor...

Dünyanın hiçbir Nüzhet'i yalan söylememelidir.

Kendin dışında birini tanımak zordur.