İnsan henüz başlamadığını sanır, oysa başlamıştır. Bir şey yapmadığını sanır, oysa yapmıştır. Bir amaca doğru yürüdüğünü sanır, oysa amaç arkasında kalmıştır.

Ancak acıya verdiğim değer kadar değer veriyorum hayata, onsuz edebilirim. Ama namus, benden çocuklarıma kalacağı için, yalnız onu savunacağım ben.

Ay kocaman at kara Torbamda zeytin kara Bilirim de yolları Varamam Kordoba'ya.

Seni sevdiğimi anlayacaksın, sevmediğim zaman.

Tüm çiçekleri kopartabilirler ama yine de baharın gelmesini asla engelleyemezler.

Hiç sevmediği halde neden hep değerli olur bırakıp giden ve neden hiç düşünmeden teslim olur kalbin; o seni hiç sevmemişken.