Enver Ercan’la Söyleşi, Şubat 1986, Düşün

Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı.

Kanun bana damga vurdu. Namuslu insanların arasından sürüp çıkardı. Bütün sevdiklerimin yabancısı oldum. Bu gece, bu serseriler arasında geçirdiğim iki saat, bana anlaşılmaz bir sükûn ve kuvvet verdi. Acaba ben, sahiden bu âlemin adamı mı oldum? Bilmiyorum. Fakat, muhakkak olan şu ki: insan, kimin yanında yüz karası yoksa, kimin yüzüne çekinmeden bakarsa, kendini ona yakın buluyor...

Doğuya doğru fazla giden, coğrafya yüzünden, Batıya düşer. Tersi de geçerlidir bunun.

Koyunlar keçiler ve koçlar içinNe kadar bayramsa Kurban BayramıBu barış var ya, bu barışCephedekiler için o kadar barış

Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.