Ah nasıl bir yas, nasıl bir acı kavuruyor içimi! Ne cam kırıkları saplanmış dilime, seni unutmaya çalıştım diye.

Karıları ihanet edenlerin hepsi umutsuzluğa kapılsaydı, insanlığın onda biri asardı kendini.

Çünkü hiç kimse kalmadı ekmeği, şarabı bölüşecek.

Rahatlık, sevgi bağının ta kendisidir; sevginin körpe yüzünü de, gönlünü de değiştirir felaket.

Leontes: Karının dilini tutamadığın için asılmaya layıksın sen.

...Kadın kısmı n’apar Güzin onu yapacakBacağını azıcık yukarı çektiSüleyman yutar mı kaçın kurrasıBu sefer biraz aşağıdan öptüHadi bakalım....