Ilık sakız kokuları içinde uyuşmuş gibi görünen bu sakin adası, Sarayın bir menfası hükmündeydi. Gözden düşen, fikirlerinden korkulan mabeyin adamlarını buraya mutasarrıf gönderirlerdi.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

Bir irade, kendisinden daha güçlü bir iradeye karşı koyamaz.

Aşk insanın fuhuş eğilimidir.

Naim Efendi, ölü konağın yalnızlık nöbetinde bütün umutlarını, bağlarını, değerlerini yitirmiş sonsuz bir yorgunluktadır.

Bir medeniyet, bir kültürün donmuş halidir.