Dil, yanlış anlaşılmaların kaynağıdır.

Kendini beğenmişler, sadece övgüleri duyarlar.

Kanun bana damga vurdu. Namuslu insanların arasından sürüp çıkardı. Bütün sevdiklerimin yabancısı oldum. Bu gece, bu serseriler arasında geçirdiğim iki saat, bana anlaşılmaz bir sükûn ve kuvvet verdi. Acaba ben, sahiden bu âlemin adamı mı oldum? Bilmiyorum. Fakat, muhakkak olan şu ki: insan, kimin yanında yüz karası yoksa, kimin yüzüne çekinmeden bakarsa, kendini ona yakın buluyor...

Size değil duygularınıza dokunan adamları sevin.

Anne, sen hüznümü kapıya kadar geçir bu gece.

Düşüncelerin sayısı insanların sayısından çok daha azdır. Marcel Proust