A kardeş, keskin kılıcın üzerine atılmadasın, tövbe ve kulluk kalkanını almadan gitme.

Kal de kalır öl de ölür.

Sık sık kendi kibrimizden başka bir şey değildir, bizi aldatan.

Benim bu dünyada bir yerim olmadı, Kuytu gövdemi saymazsak eğer.

Ben veya başkası, neyin nesi olursak olalım; hepimiz ister istemez aynı kervanın içinde miyiz? Hayır, ben değilim; biz değiliz. Parlak ifadeler karşısında boş bulunduğumuz miktar ve müddetçe aldatılıyoruz. (...) Hayatımıza şekil veren vukuatın bizi bir şekilde davranmaya icbar eden kendiliğindenliği ve kaçınılmazlığı habis faaliyetlerine mazeret arayan mel'unların yutturmacasıdır.

Gülemiyorsun ya, gülmekBir halk gülüyorsa gülmektir