O sözler ki, kalbimizin üstündeDolu bir tabanca gibiÖlüp ölesiye taşırız.O sözler kiBir kez çıkmıştır ağzımızdan,Uğrunda asılırız.

Yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben.

Şu adamı gördün mü Doktor Bey, dedi, Hani Cenabı Hak, kitabında Hazret-i Peygamberin son peygamber olduğunu yazmasaydı ben, bu adama peygamber derdim.

Bu dünyaya inanma, vefasın bulam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.

Boş zaman yoktur boşa geçen zaman vardır.

Ali: [Zilha’ya] Tab’am beni bekliyor. Durmak olmaz Zilha’cığım.