Bu sabah mutluluğa aç pencereni, Bir güzel arın dünkü kederinden.

Hüzün geldi baş köşeye kuruldu. Yoruldu yüreğim yoruldu.

Birlikte güldüğün insanı unutabilirsin, ama birlikte ağladığın kişiyi asla.

İlk insandan başlar hakikat tarihi, yani hakikatin bilinişi.

Kimi domatesi dalından koparıp yer, kimi salça yapar yer, kimi melemen yapar yer... Ama domatesin özü değişmez.

Halbuki kelimeleri kullanmak, göz önüne birtakım görüntüler getirmek, gerçekle oynamak, gerçeği kurcalamak birdir.