Ne yazık onlara ki duygulu çekingenliği korkaklık, samimiyeti yaltaklanma ve yardımı bir baskı sayarlar. Ne yazık onlara ki kendilerine açılan saf bir kalbi zaaflarından istifade edilecek, istismar edilecek bir akılsız sayarlar. Onların, geleceği yaratan insanlar arasında yeri yoktur. Unutulacaklardır.

Seyahatler çekiyor içim.

Başkalarının haklarını korumak, hayattaki en asil duruştur.

Nasıl yar diyeyim ben böyle yareMecnun edip çöle saldıktan sonraAlemin bağına bülbüller konmuşNidem benim gülüm solduktan sonra.

Acil Yurttaş Özgürlükleri Heyetine konuşması (13 Aralık 1963)

İnsan yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzden kopup ayrılması bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!