Sık sık kendi kibrimizden başka bir şey değildir, bizi aldatan.

Bir şeyi görebilmek için onu anlamak gerekir.

Bilgelik bizi bulmaz; Başka birinin bizim yerimize çıkamayacağı bir yolculuğun ardından onu biz buluruz.

Hüzün geldi baş köşeye kuruldu. Yoruldu yüreğim yoruldu.

Seni unutarak baktığımda bile, dünyanın her yerlerinden geçiyorsun.

Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım, kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum… İşte sonum geldi… Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. Bana acımayın. Ben kötüyüm; sizlere karşı kötü duygular besledim içimden. Beceriksizliğimden uygulayamadım kötü düşüncelerimi.