Ayışığında oturuyordukBileğinden öptüm seniSonra ayakta öptümDudağından öptüm seniKapı aralığında öptümSoluğundan öptüm seniBahçede çocuklar vardıÇocuğundan öptüm seniBaşka evlerde karşılaştıkİliğinden öptüm seniEn sonunda caddelere çıkardımKaynağından öptüm seni.

Ben acılar denizinde boğulmuşumİşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarınıDalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni,Duyarım yosunların benim için ağladıklarını.

Ancak acıya verdiğim değer kadar değer veriyorum hayata, onsuz edebilirim. Ama namus, benden çocuklarıma kalacağı için, yalnız onu savunacağım ben.

Şu günlerde içkiye düştüm, ondan mıdır bilmem,Daha çok seviyorum Cansever'i, Uyar'ı, Can Yücel'i,Bir de Fethi Naci'yi,ve elbet Mustafa Kemal'i. (...)

Pablo Neruda (asıl ismi: Ricardo Eliezer Neftalí Reyes Basoalto), Şilili yazar ve şair.

Ah nasıl bir yas, nasıl bir acı kavuruyor içimi! Ne cam kırıkları saplanmış dilime, seni unutmaya çalıştım diye.