Anladım Yar'la bir olmayınca, Yer'le bir oluyormuş insan.

Ben iki yaşında babasız kaldım. Bütün çocukluğum ve gençliğim korkunç bir hastalığa ve fakirliğe karşı mücadele içinde geçti. Kimsesiz, sıhhatsiz, parasız ve talihsiz kaldım. Orta sekizden yukarı okul görmedim. Hastalık, cehalet ve sefalet ejderleriyle boğuştum.

Edebiyat çok iyi bir şeymiş; Derin ve öğretici! İnsanın kalbine güç veriyor. Edebiyat bir resme, daha doğrusu hem resme, hem aynaya benziyor. İhtiraslar, ifade, çok ince tenkit, faydalı dersler vesikalar.

İslam'la birlikte bir Araplaşma da vardır büyük coğrafyada. Bu kısmen Suriye için de doğru. Mağrip için belki daha doğru... Halk, halk olarak yerinde duruyor ve halk dini benimsiyor. Halbuki bu bakımdan Türkiye çok özgün bir yer. Türkiye, Müslümanlar buraya geldikleri için vatan olmuş bir ülke.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Lisan, dudaklarımızın üzerindeki şarap gibidir.