Salihat-ı Nisvandan Saffet Hanımefendiye

Hayatın kendisi özlü bir sözdür.

Sen sofra bezini sevgiyle sererdin. O zamanlar su azizdi, ekmek bereketli, ben daha gençtim.

Biz dözdükce, yük daha da ağırlaşır.

Meraklı ol; yargılayıcı değil.

Hepimiz birer mahkûm değil miydik! Geçenlerde bir piyes okumuştu. Orada bir adam sürekli hücresinin duvarına resimler çiziyordu. Hayat da tıpkı böyle bir şeydi. Boyuna duvara bir şeyler çiziyorduk.